مسجد ازناو، یادگار دیانت، تلاش و کوشش و ایثار ساکنین گذشته و حال این روستا

بنای مسجد ازناو در سال 1329 با وقف زمین از طرف مرحوم میرزا ابراهیم براتی محمدی و برادر ایشان، مرحوم مشهدی احمد آقا، آغاز شد. محل احداث مسجد ابتدا به صورت باغی بود متعلق به این دو برادر. در سال 1385 سیم کشی برق مسجد را روح الله محمدی انجام و انشعاب برق نیز به همت آقای یزدان علیجانی انجام گرفت. سرویس بهداشتی مسجد را آقای روح الله محمدی با کمک بهروز محمدی احداث نمودند. پنجره ها و فرش مسجد را مرحوم حاج عین الله کریمی و حاج ابوالقاسم احمدی اهدا نمودند. مجموع تلاش این عزیزان مسجدی را مهیا نموده که مراجعه کنندگان به راحتی می توانند در چشمه مقابل مسجد وضو گرفته و نماز خودرا به جا آورند.

تبار ذکور عبداللهی های کوسه لو

(طبق نظر جناب آقای حاج سلیمان آقاخانی، مسن ترین مرد گلخندان، عیداللهی ها از تبار رستمی ها هستند. لذا در این نمودار هم به رستم نسبت داده شده اند. امیدوارم برادران عزیز عبداللهی از دیگر یزرگان  کوسه لو و بازران، تحقیق به عمل آورده و حلقه ی مفقوده را تکمیل نمایند.)

با تشکر از همکاری آقای مهدی آغال.

لطفا برای درشتنمایی کرسر را روی عکس نگهدارید. سپس کنترل را گرفته و چرخ ماوس را بچرخانید.

تقدیم به همه مادرانی که چهره در نقاب خاک کشیده و در محضر بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها مستفیض هستند.

گيزلينجه

گيجه قارانلوقيدي يير قازولّه گيزلينجه

علي ايلَن حسنين آغلايولّه  گيزلينجه

عمل ايدوبدي علي  فاطمه وصيّتينه

چراخلاري بو گيجه سوندورولّه گيزلينجه

آتـا مصيبتي اوسته چكوب مصيبت لر

قَرا باشيندا وَلي گور مَه يوب محبّت لر

او ايسته مَز كه منافق مَزازيني گورسون

جنازه سين گيجيـيَه ساخلا دولّه گيزلينجه

آنـا جنازه سين ايودن گوتوردي نيچّه نفر

قالوبدي زينب و كلثومه آغلاشان گوزلر

قارانلوخ ايوده آناسيز اوشاقلار آغلوللار

عزيز آنـالاريني آختاررولّه گيزلينجه

 تَپيك دَگوب قاپويا خُرد لَه يوبدي تخته سيني

سينَن قاپي  ديوار اوسته اَزوبـدي سينه سيني

قاپي داليندا سينان نازنين قابيرقالارين

قارانقيلوخ گيجه ده باغلايولّه گيزلينجه

ايدوبدي بير بيله لطف و كرم رسول خدا

جوابيني نيجه گور ويرديلَر او قوم دغا

وفا يولين تانيماز  اُمّتين جفاسيـندان

پيمبرين قيزيني دفن ايدولّه گيزلينجه

عجب ويروبدي بو اُمّت قولاخ خدا سوزينه

نه احترام ايله يوبلَر قيزينه نه اوزينه

جنازه نين داليجه نيچّه مين مسلماندان

فقط بيش آلتي نفر لَر گيدولّه گيزلينجه

يوواندا گُل بدنين اَل چيگوبدي ساق صولينه

دَگوب مبارك اَلي ، گوي اولوب ، شيشَن قولينه

يوزين قويوب ديوارا آغلادي شَهِ مردان

اونا باخانلار او دَم آغلاشولّه گيزلينجه

قالوبدي شأن وِلايت داخي تـَك و تنها

علي وِلايتينه جانيني ويروب زهرا(س)

دوشَندَه يادينه مظلوملوقي هي آغلاردي

اونون سَسين ايشيدَنلر اوخولّه گيزلينجه

خزان اَسيبدي رسالت گُلي يامان سوغولوب

آتـا غمينده عزا بلبلي اولان  بوغولوب

اَگيلدي سرو و صنوبر بويي كمان اولدي

اوخولّا نوحه ني ،جاندان يانولّه گيزلينجه

عظيم سرودلير

14/3/1385مطابق با هفتم جمادي الأوّل1427  

مشهد مقدّس

کتایب قیزیل داغ لار  با شماره (oai:nlai.ir/158875) در کنسرسیوم محتوای ملّی به ثبت رسید.

"فرهنگ اصطلاحات عرفان و فلسفه  اسلامی" به بخش مرجع کتابخانه مجلس شورای اسلامی اضافه شد: .منبع خبر: http://www.icana.ir/Fa/News/174872 

جهت خرید به مراکز زیر مراجعه فرمایید:

تهران: مقابل دانشگاه تهران- کتابفروشی پارسیان. تلفن 66964164-021

قم: چهار راه شهدا بوستان کتاب

قم: پاساچ قدس- کتابفروشی انتخاب

ساوه: شهر کتاب

انگور، شیره ی انگور و کشمش چگونه به دست ما می رسد؟

این آغاز کار و زحمت برای بارور ساختن درخت رز و تولید انگور است.

آقای علی آقا خانی (سلیمانی) از تبار آقاخان، همراه با دو نفر دیگر مشغول بیل زدن باغ خود در پشت "قار یاتاقو" در روستای گلخندان است. این کار در آخر زمستان یا ابتدای فصل بهار صورت می گیرد.

حاج سلیمان عمو پدر گرامی علی آقا هستند و این جا هم خانه ی پدری آن هاست.

علیرضا سرودلیر، مهندس معماری اسلامی فرزند حاج حنیفه، از تبار آقاخانی های کوسه لو (گلخندان فعلی) است.

او متعلّق به این خانه در کوسه لو بوده که در حال حاضر نوسازی شده و اثری از این خانه باقی نمانده است.

علیرضا یکی از مهندسین اماکن متبرّکه در سامرا است.

علیرضا اهل خط و خطّاطی هم هست که اگر نمونه خطش را گیر بیارم حتماً در این پست اضافه می کنم.

مقبوله خوانی

مقبوله، سروده ای بود که هر روز هنگام پایان مکتب، خوانده می شد. برنامه به این ترتیب بود که در پایان روز، دو نفر از شاگردها در گوشه ای از مکتب خانه سر پا، کنار هم ایستاده و یک دست در گردن دیگری می اندختند و سروده را با صدایی بلند و آهنگی موزون می خواندند و بقیّه ی شاگردها هم گوش می دادند. پس از خاتمه ی سروده ،شاگردها، با اجازه ی آقا ملّا، یکی یکی، برخاسته و در کنارِ دَر، رو به آقا ملّا و دیگر شاگردها با صدای بلند می گفتند "غَفَرالله لَکم" یعنی "خدا شمارا عفو کند" و آقا ملّا هم می گفت "لَنا وَ لَکُم" یعنی (هم مارا و هم شمارا" و از اطاق خارج می شدند.

مقبوله

مقبوله ی طاعت و دعا را / خشنودی حضرت خدا را

خشنودی جبرئیل اعظم / مجموع ملایک معظّم

آن روضه ی پاک مصطفا را / آن مرقد شاه اولیا را

مستان توکل صمد را / آسوده ی بستر لحد را

بر قوّت پادشاه اسلام / بر دولت حاجیان احرام

آنان که به ما ز زندگانی / دارند حقوق آب و نانی

یار ب تو زفتنه ها نگه دار / بر ظلمت ظالمان میازار

اصحاب طریق راه دین را / ارباب توکّل و یقین را

کام دل دردمند ما را / دفع اَلَم و گزند ما را

بر مؤمن پاک آل آدم / پیران چهار رکن عالم

روح پدران و مادران را / خویشان و عمو ، برادران را

این تیغ زبان به خیر رانیم / الحمد به صدق دل بخوانیم

ترانه  ­ای جاودانه خواهم سرود

در ابتدای پرواز ایستاده  ­ام

و به ابهت یک راز می­  نگرم

رازی که رهایم کرد از یک دنیا نیاز

رازی که از وسعت سبز جان برخاست

و مرا تا فراسوی افق­  های زیبایی رساند

و وارهاند از زنجیرهای پوسیدۀ طنازی و جلوه­  گری

من زخمی وامانده در صخره  ­های غفلت و پریشانی

باید آشیان خویش را بیابم

اوج می­گیرم تا آفتاب گمشدۀ خویش

تا سپیدی دستان نوازشگر ایمان

پس می­خوانم این آواز ناز شور برانگیز را

تو هم برخیز، به من ملحق شو

باید در بیکرانۀ هستی، جایگاه بلند خویش را بیابم

با من بیا که پر زنیم تا سبکبالی مرغان غزل­خوان دشت حجاب

می­ دانم که آواز من جاودانه خواهد ماند

چرا که از چشمۀ زلال معنویت جرعه­ ای نوشیده­ ام.

 معصومه محمدی سیف - ۱۳٩۱/۱۱/۱۸

ماهنامه پیام زن، خرداد 1391، شماره  243

منبع: http://mohammadiseif.persianblog.ir/post/23/

مکتب و مکتبخانه

اگر  حدود 50 سال پیش،در یک پیش از ظهر پاییزی، در کوچه های کوسه لو (گلخندان فعلی) قدم می زدید حتما از درون یکی از خانه های این روستا سر و صدای کودکان و نوجوانانی را می شنیدید که 10 یا 15 نفری سر و صدا راه انداخته بودند و هرکدام برای خودش چیزی را می خواند. یکی قرآن، آن یکی واجبات، دیگری معراج السّعاده و بعضی هم گلستان یا بوستان سعدی و مانند این هارا  با صدای بلند می خواندند.  ما قصد داریم در این پست شمارا با جزئیات یک مکتب خانه آشنا کنیم.

چرا مکتبخانه به وجود می آمد؟

در گذشته، در روستاها، وظیفه ی تعلیم و تربیت کودکان به عهده ی خانواده بود و دولت، عملاً هیچ نقشی در این امر مهم ایفا نمی کرد. بنابراین خانواده ها برای این که فرزندانشان با سواد شده و تعلیم و تربیت اسلامی داشته باشند مکتب خانه تشکیل می دادند و با سپردن فرزندانشان به دست با سوادترین فردی که در آن روستا و یا حتّی در آن منطقه بود وجود داشت به این امر مهم اقدام می کردند.

تصویر فوق، صفحات آغازین کتاب "واجبات" است که مرحوم میرزا نصیر، در حدود 60 سال قبل نوشته اند

آقا ملّاهای کوسه لو و بازران عبارت بودند از: مرحوم میرزا نصیر فرهنگی (میچینگی)، میرزا ابراهیم رحمانی (بازرانی)، میرزا ابراهیم محمدی (ازناوی) و میرزا یحیی غلامی (بازرانی)