اقتباس تصوير از وبلاك "قارلوخ"

در كوچه‌باغ خاطره‌ها

تنهايي و سكوت

                   در كوچه باغ خاطره ها پرسه مي زند

ديوارهاي خسته

               با آخرين نفس

                             پناه شكوفه‌هاست.

آه...

اي فراريان

بياييد...، باغ عشق

در را گشوده، ديوار ريخته

و درختان منتظر... با دسته‌هاي غنچه

سر خم نموده منتظر ديدن شماست.

ديوارهاي خسته و جوهاي تشنه‌لب

دهقان رفته بر سفر دور ... بي بازگشت

باز هم بهار گشته... بياييد ... هاي ...هاي

غربت چرا؟ غم و رنج و اَلَم چرا؟

فصل بهار و جشن و سرور و گُل است و باد...

هنگام رقص شاد و دل انگيز شاخه‌هاست

هنگام عطر لاله و بوي شكوفه‌هاست

هنگام خواندن غزل آب جوي‌هاست

هنگام نو شدن... روييدن و شكوفه زدن، رقص لاله‌هاست

در بزم ما، در زير آسمان ابري ما

                                    خاليست جايتان.

سراينده: عظيم سرودلير