به یاد و خاطرم آرد غروب گلخندان

صدای هی هی چوپان گلّه ی بز و میش

صدای هِس هِس چوپان کورپه در کوچه

صدای بَع بَع بزغاله، برّه و بز و میش

که با شتاب سرازیر می شدند به دِه

صدای بادیه ی مادران

که می رفتند

بدوشند

شیر عطر آگین

به یاد و خاطرم آرد غروب گلخندان

صدای همهمه ی بانوان و دخترکان

کنار چشمه ی ده

نشسته در نوبت

که کوزه پر کند از آب چشمه ی شیرین

به یاد و خاطرم آرد غروب گلخندان

صدای مشدی حسن

که داد می زند آزاد از بر بام

آی... غریب داوار سالان آی.....

و اسمعلی به صدای بلند می گوید:

"بیزده بیر شیشک واردو..."

به یاد و خاطرم آرد غروب گلخندان

"آجولچولارو"

که هرکدام به جا خرمنش روانه شده

که بار باز کند

الاغ خسته رها، بر "حَیَط" روانه کند.