مادر عزیزم (گلنساء کریمی معروف به فرح نساء) همراه با برادر زاده اش "یزدان علیجانی" در کنار مزار مرحوم پدرش (رجب بیک) و برادرش (عینعلی بیک) در مجاورت امام زادگان "عین" و "غین" در روستای ازناو بخش فامنین همدان

روز جمعه سی ام خرداد ماه سال 1393

 مادرم چون گل بهاری بود/ که به سرمای ماه دی پژمرد

می درخشید مهر خانه ی ما/ ظهر یک روز ناگهان افسرد

دوری اش آتشی کشید به جان/ غم هجران وی توانم برد

جامه برتن نمود سپید سپید/ آیت الکرسی و یمانی برد

گنج مهرش نهان نمود از ما/ دل مارا همه به درد آورد

آن همه عشق و شور و عاطفه را / بُرد و یکجا به قلب خاک سپرد

خشک شد آب چشمه ی زمزم/ تشنه کامند پیر زائر و خُرد

او در روز دوشنبه 15 دی ماه 1393 دار فانی را وداع گفته و به دیدار معبود شتافت. روحش شاد، یادش گرامی

  نی نوازد  نای هجران الأمان *** می سُراید رسم دوران الأمان

زان جلال و عشق و جاه و زان شکوه *** مانده تنها یادگاران الأمان

بارد اشک از دیده‌ی حسرت اسیر *** سوزد از غم قلب یاران الأمان

سنگ سردی مانده از لطف پدر ***  دیده بارد اشک خسران الأمان

کو برادر تا شود پشت و پناه؟ *** نالد این دل چون هزاران الأمان